Tężeje w mroku śródmiejski mur,

Nad głową powódź skłębionych chmur.

Skończona podróż do kresu dnia.

Zamiera miasta wieczorny psalm.



Odejść białą zamiecią świateł.

Odejść drogą wschodzących gwiazd.

Odejść spojrzeń najdalszych śladem.

Odejść, odejść, gdzie porwie wiatr.



[-instrum.-]



Odejść krzykiem szalonych myśli.

Odejść nagłą czerwienią wzgórz.

Odejść burzą wiosennych liści.

Odejść, odejść, nie wrócić już.



Asfaltem jezdni okryta noc.

Kontury cieni zakreśla wzrok.

Zamknięte okna, zamknięte drzwi.

Nikt się nie śmieje, nie płacze nikt.



Kwiaty we włosach potargał wiatr,

Po co więc wracasz do tamtych lat?

Zgubionych dni nie znajdziesz już,

Choć przejdziesz świat i wszerz i wzdłuż.



Kwiaty we włosach potargał wiatr,

Dawno zmieniłaś swych marzeń kształt.

I dzisiaj Ty, i dzisiaj ja -

To drogi dwie i szczęścia dwa ...



Więc choć z daleka wołasz mnie -

Nie powiem: "Tak", nie powiem: "Nie"...

Bez wspomnień czasem łatwiej żyć;

Nie wraca nic.



Kwiaty we włosach potargał wiatr,

Wyrzuć z pamięci ostatni ślad,

Bo dzisiaj Ty, bo dzisiaj ja -

To drogi dwie i szczęścia dwa ...



Więc choć z daleka wołasz mnie -

Nie powiem: "Tak", nie powiem: "Nie" ...

Bez wspomnień czasem łatwiej żyć;

Nie wraca nic.



Kwiaty we włosach potargał wiatr,

Wyrzuć z pamięci ostatni ślad,

Bo dzisiaj Ty, bo dzisiaj ja -

To drogi dwie i szczęścia dwa ...

I szczęścia dwa ...